Uzun zamandir okumadigim ve özlediğim satirlarından...Sessizliğin fazlasıyla konuşkandı.Beni bir zamanlar anladığına inandığım satırlarından geldim,yürekli sevginden..

Okudum seni,hasretle ve sevgiyle!..Ama ben senin,artık hiç yazışmayacağımızı bilen satırlarından geldim..

Düşlerin nerede sevgili(?),düşlerini göremediğim satırlarından geldim.Korkularım ne zaman bitecek sevgili..? Düşlerin ne zaman gün ışığına çıkacak..? Ve sen nereye yerleştirdin sana verdiğim güzel sevgimi..?

Ört üstünü ne olur,üşümesin ve gösterme kimseye..!Özenip,beğenip almaya kalkmasın kimse..Bari sevgim sende kalsın.

Beni aramayan,merak etmeyen ve özlemeyen satırlarından..

Gülüşlerim sende kaldı demiştim,doğruymuş!Seni okurken birden gülmeye başladım.Tekrardan yanıma almak istedim,size ihtiyacım var dedim;gelmediler..Ve ben senin,gülüşlerimi alıkoyan satırlarından geldim.Görüyorsun işte,sadece ben sevmemişim seni.Bana ait her güzellik seni seçti,senin yanında kaldı.Bana sadece ben kaldım gibi. Artık biliyorum, belki de seni kimsenin çözmesini ve tanımasını istemedin diye, o kapalı kutu gibi kapattığın yüreğini kimse anlamasın diye bıraktın beni. Sen ask otağısın, sen her mevsim aşık olmalısın.. Bu yüzden,daha fazla yakınlaşmak adına korktun. Bu yüzden bana bir ayrılık hediye ettin,beni bana bıraktın;sen sana kaldın.. 

Biliyormusun, hiç bir zaman çözmeye çalışmamıştım seni..

Konuşmalarının arasına sıkıştırdığın cümleleri aldım sadece senden.. Her görüşmemizde, " Benden yana hiç bir zaman kuşkun ve korkun olmasın " diye başlayan cümlelerini aldım. Korkuyorum derdin ama sen sürekli sana inanmamı ve güvenmemi isterdin ve biz oturup saatlerce konuşurduk özlemlerimiz üzerine.. Oturup saatlerce konuşur ve gülerdik.. Gülerken yüreğim kayardı sana doğru ama sende beni yalnız bırakmaz, bana yüreğini açar,bu küçük sevgi oyunlarına benimle beraber katılırdın.. Ve bu sevda sözlerin öyle çok etkilerdi ki, her telefonu kapatışımızda sana doyamadan sesinden uzaklaşırdım. Sen görmezdin, ben yanardım. Sen görmezdin,BEN HEP YANARDIM..!!

Bir ben bilmiyordum. Dile kolaydı,insanlara kolaydi,sana kolaydı da bir bana kolay degildi sevgili.

Böylesi bir bitiş yakışmamıştı bize,sana.. Iste bu yüzden ben senin, bu bitişe yakışmayan veda satırlarından geldim sevgili..!

Artık o kadar çok yoksun ki, bende ne kadar varolduğunu karıştırıyorum bazen..Yokluğun varlığını geçti!! Benim varlığım ise tarihi eskimiş mektuplarda kaldı nedense.. Basit birer mektup değildi onlar, sakın öyle düşünme..! Senin gördüklerinden de fazla,benim gördüğüm; heyecanlar,kalp atışları,kavuşmaların sevinci,birikmiş hasretler ve aşk vardı tabi ki.. Bu yüzdendir ki asla yırtıp atmaya kıyamadım, seni içimden çıkarmaya kıyamadığım gibi..

Aklıma düşüyor deli dolu, sevgi dolu mesajlarımız.. "Tatlısın yine yüreği ask kokan ama asktan korkan sevdigim " .. demiştin!! O sevilen şu an nerede bilmiyorum ama artık asktan dafa fazla korkuyor sevdigin..

Inancini ve güvenini yitirdi, bana her zaman güven diyen sevdan; simdi o yetim ve öksüz bir hâlde uzayın boşlugunda,kaybolan sesinle..

Oysa ki sürekli benim çekip gitmemden korkardın, " Icimdesin,kimse alamaz sen gitmedikçe " dediginde bile biliyordun aslında hiç bir yere gitmeyecegimi..

Gözlerinden biraz hüzün icmeme izin verir misin..(?) Bitmiş olsa bile aşkın, geceleri maskesini çıkartıp da yatan bir ben kalsamda yalnızlıgımda; bana biraz umut ve anlayış verir misin..? Kendim için bir şey istiyorsam namerdim ama içimdeki çocuklugu güldürmek icin bana rengarenk balonlar alır mısın..(?) Agladigim ve korkularimi yenemedigim zamanlar oluyor bazen. Sesimi uzaklardan da olsa duyup gelerek, bana biraz sabır ve gülüş verir misin sevgili..(?) 

Yoruldugumu ve bittigimi hissettigim, tokezleyip tam yere dusecegimi fark ettigim anlarda; gözlerimi kapatip, beni bir yabanci gibi ortada bırakışını aklıma getiriyor, yüreğimdeki sahipsiz sevginden, inanamayacagın bir sekilde guc aliyorum.. Yine de; benden ayri olsanda hâla^yasadıgını ve uzaklarda da olsa; küçük şeylerden mutlu olan Polyanna misali ısıtıyor içimi.. Yoklugunda varlıgın gibi sevgili..!! Hiç fark yok ve ben yoklugunuda varlıgın gibi seviyorum.. Cünkü ben sevgime kırgınlığımı bulastirmadım sevgili. SOYLEMEDIM ONA BENI NE KADAR UZDUGUNU .. Bu yüzden, cinsiyeti ve sehri belli olmayan bir sevgi tasiyorum icimde..

Yalniz oldugumu düşünme sakın! Hiç olmadıgım kadar kalabalıgım belki.. Beni gercekten sevildigime inandıran hayat ve şiir dostlarım,daha gidecek çok yolum,söylenmemiş ve söylenmeyi bekleyen şarkılarım,yaramaz cocuklar gibi gülümseyen masum sessizligim, henüz içinde dans edemesemde deli yağmurlarım,nasıl çogaldigini hiç bir zaman anlayamadığım sabrım ve gücüm ve ne istedigini bilen düşlerim var..!! Verdigin sözleri tutamadığın için üzülme sakin(!), hayat herkesi farklı şekilde büyütüyor ve ben hayatın bir şiir olmadıgını biliyorum sevgili.. Mutluluğun sallandığımız bir salıncak kadar olmadığını bildiğim kadar...!!

Bu yüzden benim sevdam bir şiir değildi..

Artik gidiyorum desem de, nereye gidebilecegimi ben de bilmiyorum ya da bildiklerimi senden gizlemeyi tercih ediyorum.. Senden uzaklastıkça sana daha da yakın olduğumu hissetmem, gidebilecek hiçbir şehir ve yön bırakmıyor bana.. Bir uçağın sesini duyuyorum, cok yakınlarımdan geçiyor. 3-4 saat sonra, senin yaşadığın şehrin semalarından da geçer belki.. Sen de aynı sesi duyarmısın acaba..(?) Bir tek beni duymuyorsun, beni işitmiyorsun gibi.. 

Biliyor musun, ben sana kavuşmayı degil; sana kavuşmayı düşlemeyi sevdim! Bu yüzden de ben senin bu düşleri kanattığın satırlarından geldim sevgili.. BU DÜŞLERİ DELIK DEŞIK YAPTIGIN SATIRLARDAN!!!

Gülüşlerinle alkışla beni, yeter..Çünkü seni sevdiğimi bilen ve bilecek olan satırlarından geldim..Şimdi de seni;DAHASI BİZİ, O SATIRLARDA BIRAKARAK GİDİYORUM..