Farklarımızda benzerlikler aradık Sürtündük ve yonttuk köşelerimiz vardı Gardiyansız bir hücreye kapandık Seviştik ve acıktık aşktan önemli şeyler de vardı Senin tilkilerin dolanıp durdu kafanda Bazen parçalar kopardı içimden hatta Aşktı bu, güzeldi... Uçan balonlar gibi kaçıp yükseldik Renklerimiz başkaydı belki Gözden uzaklaşıp patlamak istedik Bulutlarda yaşıyorduk sanki Senin tilkilerin hırlayıp durdu kafamda Dişlerinin izi vardır belki de ruhumda Aşktı bu, güzeldi...

SUSTUM !!!

SUSTUM... ÇÜNKÜ KALBİM ACIYOR

Sustum!
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...

Sustum!
sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız

Sustum!
bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne


Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
sustum
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
kimse bilmiyor..
kimse görmüyor

Sustum!
sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
acılar konuşuyor şimdi yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
atıyorum uçurumlardan
kimse hissetmiyor...
saçlarını kokluyorum rüzgarların
dudaklarından öpüyorum hayatı
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor beklediğim bahar
yaralar merhem tutmuyor
gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
mendil silmiyor
yağmur dinmiyor
sevdiğim bilmiyor...

Sustum!
sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman

Sustum !
yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
kimse anlamıyor...

Sustum!
ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi
yaralar merhem tutmuyor
geceler avutmuyor
ben sustum
acılarım konuşuyor yalnız...

ben sustum!
susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
pencereme vuran yağmur damlaları
susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar
gelmiyor bahar
kuşlar sevinmiyor
yıldızlar küs
ay üzgün
güneş doğmuyor
acılar dinmiyor
içimde binlerce şiir kanıyor her gece
kimse bilmiyor..

Sustum!
sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
sustu hayat
sustu zaman
acılar konuşuyor yalnız
acılarım konuşuyor
kimse duymuyor...
duymuyor...
duymuyor...
duymu...
duy...!!!

> Tutsaklığımdır SUSkunluğumun sebebi…
> Sensizliğe mahkum edilirken,
> SUSma hakkımı kullanıyorum acılara karşı…
> “SUSkunluğuma SUSma !..”
> Sükut bana mahSUS !...Çığlığım içimde mahpus…
> Senin dağların var ,upuzun çayırların..
> Çık ve haykır acılarını bağımsız gökyüzüne..
> “SUSkunluğuma SUSma !..
> Sesimi çaldılar bu beton yığınlarında..
> Ben şimdi kime yankı olayım..
> Sesime kimlik isteme Sevgili !...HÜKÜMLÜDÜR…
> Bir türlü konuşamadıklarım arkamdan ağladı hep..
> Oysa uzun cümleler kurardım bağıra-çağıra.
> Uzun cümlelerim tel örgülerde kısaldı sevgili..
> Şimdi soğuk bir kış çalıyor kapımı..
> ARALIK kapıdan soğuk geliyor..
> Kapı ARALIK tan soğuk…
> Bu aşk burada donuyor sevgili…
> içim kış… dışım buz…dilim SUS…
> Bu aşk burada donuyor sevgili…
>SESİME KİMLİK İSTEME SEVGİLİ... HÜKÜMLÜDÜR...!!!