BİTANEM
Seni sevdim,
sevgilerin en güzelini vermek için.
Seni düşündüm gecelerce
en güzel düşlerimde yaşattım seni.
Ne varsa sana adadım elimdekileri,
sana adadım, yüreğimin her zerresini.
Yanlızca sen sev istedim,
sen sar istedim, yüreğimin her köşesini.
Seni gördüm nereye baktıysam,
gözlerime işledim gözlerini.
_____________________________________________
Ve yalandan uzak,
en temiz sevdayla,
yarınlarımda bir sana yer verdim.
Bir tek, seni yazdım kaderim diye,
bir tek seni istedim, herşeyden çok.
Sen yoksan, anlamsız dünya, anlamsız yaşamak.
Sensizliği, ölümden bin beter bildim.
Gülüyorsam, mutluysam, bunca çileye inat,
bilirim ki, bu senin eserin.
Bir tek senin kollarındayken,
yaşamayı seviyorsam,
senin kollarındayken acıları siliyorsam,
her ne kadar kabul etmesende,
ben seni, daha çok seviyorsam,
biliyorum ki, bu senin eserin......
Ve, hiç bir zaman anlatamam, seni sevmenin tadını.
Ve, doymaz yüreğim,
doymaz ellerim, bedenim, seni sevmeye..
Bunca sene sonra seviyorsam kendimi,
sen sevdiğin içindir beni.
Ve seviyorsam seni
bana sevmeyi öğrettiğin içindir.
Sevebildiğim tek insan, sen olduğun içindir.
Biliyorum ki;
ne zaman dolsa gözlerim, bir an acıyla,
sen sileceksin gözyaşlarımı.
Ne zaman sarılacak bir beden arasam,
sen saracaksın beni.
Ve, senin sıcaklığında tanıyacağım şefkati.
Seninle gülecek, seninle ağlayacağım.
Benim bildiğim tek gerçek,
sen olacaksın hep.
Ve ben
en güzel şiirlerimi sana saklayacağım,
en güzel düşlerimi sana..
Sen yeter ki,
yarınlarda, bugünkü gibi, sev beni.
Senin sarhoşluğundan, hiç ayılmasın yüreğim.
Ve, ecele kadar,
benimle kal, yanlız benimle.
Seviyorum seni,
ve bir ömür yaşatacağım,
yüreğimde SEVGİNİ............
BİRTANEM
Nasıl yakarsa sigara
Son nefesinde dudaklarını
Sende öyle yakıyorsun beni
Son nefesimde..
Kelebeğin ömrü birgün
Benimkisi biarz daha fazla..
Onlar gibi olabilsem keşke
Onlar gibi ölebilsem..
Bilirmisin?
Birgün yaşamak daha iyidir
Hergün ölmekten
Bir telefon yakınlıgımda..
Ama 'HAYAT' kadar uzaksın bana..
Beni sevdiğin kadar inanmıyorum
Beni hatırladığın kadar unutuyorum...
Aglama Cocuk agLama degmez... AgLatan seni sevmez...Hic bir $ey icin agLamaya degmeZ...
Sen agLama kiyamam...
Masumiyetin de yetmedigi anLarin hep öksüz türküsü agzinda, hayatin hoyrat ezgisine hep yenik oLdugundan yumuk yumuk bir utanca sakLamak gerek sanki... cok eski giysiLerin umut söndüren sicaginda ne kadarsa iSte o kadar! yaLazLanan bir cocukLuk, ninnisi hep biraz hickirik soLuyan...
Bir Cocuga KADER iSmi neden ve Nicin VeriLir?
Dogu da dogmus Kiz oLmus HorLanmis.... EziLmiS... ßüyümüs sevmis...
Sevdigine veriLmemis Kacmis.... Dag bayir cayir cimen demeden uzakLasmiS peSine kardeSini koymusLar, Yüreginede kin nefret doLdurmusLar ßir tuhaf kurSuna ßir tanidik eLe Kurban gitmis
AiLesi adina Kader demiS...
CocukLugun tüm mahsumLugu, güzeLLigi ve SirinLigi yanSimis gözLerine... BakiSLarina can kurban seniN...
Büyük yürekLerini.
AhSap sandikLarda. FircaLarda ritimLer oynasiR.. Kücük cocukLar taSir MerakLa gözLerim icLerini Ne hikmetse hep iki renk boya Bir firca bir ciLa. BaSka bir Sey göremem Pis LekeLi sandikLarinda Ha! YürekLerinimi? Onlari gorecek kadar yurekLi degiLim henüz... Harac istemisLer vermemis... BoyaLarini kirmisLar
Bir tatLi GüLüS..
Bu kadar $ekermi olunur yaa.. ALLah'im sen ne $eker cok biLmi$sin...
Bu güzeL eLLerin her daim birbirine bagLi kaLmasi diLegi iLe...
Seni bicir seni akLindan neLer geciyor yine hmmm !!! ))
Ben KADIR! Deli KADIR Uleeeeen!!!
Bende Varim Biz yetiskinLer de böyLeyizdir iSte. Hayattaki engeLLer karSisinda farkLi tepkiLer veririz... Kimimiz mücadele etmeden, hayati bir köSeden izLemeyi tercih ederiz..
Adi fedakarLikmidir biLinmez, kendi hayatimizi geri pLana atariz... SevdikLerimizin mutLuLugu icin, kendimizden ödün veririz... OLani kabuL eder, direnmez, boyun egeriz... ALiSmakLa, aLismamak arasinda yaSar gideriz... Biz bunLari SIKLIKLA yapariz...
Kimimiz ''bende varim'' diye isyan ederiz... Bu ''hayat tiyatrosunda''baS rol oynamak isteriz.. Bize sunuLan sahnenin disinada tasarak, oyuna devam ederiz... Oyunun kuraLLarini kendimiz koyar, sonucLarinada yine kendimiz katLaniriz... Hayatimizda ''keskeLere''izin vermeyiz... Biz bunLari yapmayi SIKLIKLA hayaL ederiZ...
Farkindamısin? Annecigim biLmem farkindamisin? SöyLenmemis en mübarek en aziz DuyguLarLa cepecevre caresiz.. Sana bagLandigimin farkindamisin? Seni sevdigimin FARKINDAMISIN?
Sen bir kitap kapağı gibi kapamışken adımı, ben her sözcükte seni okuyorum harf harf… Tümcelerimin boyun büküşlerine aldırma yar! Gözü yaşlı satırlarımın kan döküşlerinde büyütüyorum keşkelerimi… Harflerimin ayağı kayıyor uçurumlarından. Oysa sen bir liman sakinliğiydin yüreğime… bir gün batımı huzuru… uçsuz bucaksız bir özgürlüktün mavilerime… ateşe verdin kıyılarımı apansız, sinsice… züleyha’nın kaderine razıydım Yusuf(um)sun diye…
peşinden koşmaya, kınanmaya, dile düşmeye… nerden bilirdim dil(in)den düşeceğimi? Bir sözünle ateşe verdin uğruna ödenen bedelleri… Gitme demem, git şimdi! Bir metalin içine bindirip vedalarını, son bir kez kokunu çekmeden tiryakiliğim, son bir kez düşmeden kollarının girdabına, bir buseyi çok görüp alnıma, en kara yazgıları sür de git!.. Son fethedilen miyim meçhul ama, sen son Fatih’im…
Bilsen, kaç varlığa hiçlikti fetihlerin… Ama dur, gitme!... Şu topraklarımda dalgalanan sancağını indir, öyle git! Yüreğimden sevdanı, dilimden adını sök de git! Ciğerlerimden kokunu, gönlümden gözlerinin okunu çek de git! Sözlerimi esaretten kurtar, dilimi çöz de git! Kaç kez uğurladım seni bu kentten? Kaç kez boynu bükük bıraktın ardından el sallayışlarımı garlarda?
Dönüşünün umuduyla gidişine dayanamazken, bu müebbet vedaya nasıl dayanırım söyle? Ah yar… en yakınımken uzağımdın. Şimdi benden öte bensin ki, ben bana t-uzağım… Kin tutmaz kalemim, bilirsin. Sen kapatsanda c-ismimin üstüne son sayfanı, bu masalın devamını bir ömür bekler yüreğim… Sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım z-amansız pazarlıklarla bilsen. Tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir “git” etmedi. Yanında “me”si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama…
Ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir “git”… Eksik, mahzun, çaresiz… İster al git, istersen k-al git-me Yar!... Yar demişim sana… yokluğun dipsiz bir yar! İşte, diz çöküyor sevdana yüreğim, gitme!... Gitme, sensiz ıssız bu diyar…