söLéDikLérimDén çok sakLaDıkLarımDa sakLıyım
wé qizLéDikLérimDé qizLiyim
ßéni anLamak iÇin konu$tukLarımDan çok
sustukLarıma kuLak wérin...

Seviyorum seni. Uçsuz bucaksız bir nehir gibi sana akıyorum. Gülüşlerini gördükçe çağlıyor umutlarım.İçimdeki tüm acılar eriyor sanki. Uçurumun kenarında nefes alırken acıya inat sana tutunuyorum. Hayata sımsıkı sarılıyorum.Baharlar nedense daha güzel. Rengarenk herşey. Her cicekte senin güzelliğini temaşa ediyor gözlerim. Karanlıklarda boğulurken şimdi yıldızlara gülümsüyor çocuksu yüzüm. Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum.



Her gülüşünde içimde baharlar nazlı bir gelin gibi diziliyor gözbebeklerime. Sürgün yemiş turnalar bile gökyüzünde gökkuşağıyla dans ediyor. Nisan yağmurları o kadar ıslatmıyor kirpiklerimi..Baktığım her yerde gözlerin canlanıyor. Bir an üşürsem hayallerine dalmak bile yetiyor. Gözlerinde bestelenmiş nazlı türkülerle yollara çıkıyorum..Katığım, ekmeğim sevgin oluyor..Sana koşuyor yüreğim. Her gece gözyaşlarınla ıslanmış yağmurla öpüşüyorum artık. Her kelebeğe seni anlatıyor, sahile vuran her dalganın yüreğine tatlı gülüşlerini tasvir ediyorum. Yokluğunda kanayan dudaklarımda gelincikler, beyaz düşen saçlarıma yıldızlar konaklıyor. Her nefesini bahar, her gülüşünü bir ömür biliyorum. Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum.



Kelimeler anlamını yitiriyor. Seni anlatmaktansa seni “sende “ yaşıyorum. Duvara sarılan sarmaşık gibi, karanlıklara örtülen bir ışık gibi bende sana sarılıyorum. Fırtınalar susuyor senin geçtiğin sahillerde. Ayazlar konaklamıyor avuç içlerimde. Artık şiirlerim hüzünde ıslanmıyor. Doğan güneş daha güzel, doyasıya gülümsemek ve sevginde nefes almak güzel. Ayrılığında tutulduğum hastalık bile geçti..Acılarım eriyor günden güne. Üşümüyor yüreğim.. Titreyen ellerim artık kalem tutuyor.. Her satırında mutluluklarla sana akıyor fakir cümlelerim. Artık cümle sonundaki süslü kafiyeler hayatı yada seni anlatıyor. Her gülüş “seni” andırıyor.. Hayat seninle daha güzel oluyor. Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum.



Kırık aynalar bile şarkılarda senin gözlerini anlatıyor.Hüzün yok artık. Bulutlar bile kulaklarıma nağmeler fısıldıyor. Yağmurun her düştüğü yerde bir çicek ekiliyor senin adına..Kırıyorum pas tutmuş zincirleri.. Kısır döngüler başımı ağrıtmıyor..Karanlıklar içinde benliğimi aramıyorum. Yokluğun yitik düşmüyor tozlu yollarda.. Her duvarda bir gülüşün çizili.. Her cümlenden sonra içimden “ seni seviyorum “ demek geliyor. Aldığın her nefeste daha çok gülümsüyor yüzüm. Zaman sevdaya akıyor. Artık hüznün çeşmelerinden ayrılıkları içmiyorum. Sen varsın. Bir nefes kadar yakınsın. Umutlarım yüreğime dolmuş ve bahar ise gözlerimde ..Karakış olsa bile ben gözlerinde yaşıyorum güneşli sabahları. Çünkü seni seviyorum ve seviliyorum.

Biliyorsun, yüreğimde kanayan bir sevdasın sen.
Yıllarca aşktan, sevgiden habersiz yaşadıktan sonra
Karşıma en ummadığım anda çıkıverensin.
Ömrümün miladısın sen.
Zaten, hep senden sonraya dayanır
Hasrete dair tüm sitemlerimin temeli.

Bence sen aşkın ta kendisisin:
Uykusuz geçen gecelerimin,
Her şarkıda bir hüzün vapuruna binip
Engin denizlere açılan benliğimin,
Sensizlikte gökyüzüne fırlatılan her feryadın,
Geceler boyu deli-divane dolaşan bir serserinin,
Yokluğuna yazılan bu onca hasret şiirinin tek failisin.

Yıllarım olanca yalnızlığıyla sürüp giderken,
Yüreğimdeki zemheri günden güne sertleşirken,
Gönlümden gelen bir ayazla, ellerim
Onları tutan bir “Leyla” olmadığı için buz tutarken,
Ve sevgiye hasret kalmış yüreğim
Bir karlar-buzlar ülkesinde yapayalnız eskirken,
Hayatın ellerime tutuşturuverdiği
Bir sevda masalısın sen.

İşte sen, ömrümün en sert kışını yaşadığı bir anda,
Gönlüme doğuveren bir sevda güneşiyle
Hayata doğmuş bir “Kardelen”sin.
Belki de, yüreğim kışı yaşarken
Hayallerimde büyüttüğüm o “tek sevilecek”sin.
Çünkü ben o zemheride yaşarken,
Sen karların altında
Bu sevda güneşinin doğmasını sabırla bekleyensin.
Yani sen, şu fani dünyada tek vazgeçemeyeceğimsin.

Baktığım zaman, beni benden alıp,
Senle dolu hülyalara taşıyan o esrarlı gözlerin,
Tuttuğumda bir uçurumun kenarına kadar getirip
Tüm benliğimi tir-tir titreten o narin ellerin tek malikisin.

Gönlümün, sonsuz bir alevin tam ortasında kalarak
Tüm dünya duysun, diye haykırdığı
O “Seni Seviyorum”un tek muhatabısın sen.